Dragster 200

Üzerine oturduğunda motosikletin eli ayağı gibi hissettirmesini çok beğeniyor.

Henüz 428 kilometrelik erken kullanımında, ilk 10–20 kilometredeki haline göre motosikletin epey yumuşadığını gözlemliyor; bu, sertliğin tamamen geçtiği anlamına gelmiyor.

80 km/saate kadar hızlanmasını çok iyi buluyor ve sıkışık trafikte bazı tehlikelerden uzaklaşmayı kolaylaştırdığını söylüyor. Bununla birlikte daha keskin performans isteyenlerin daha yüksek hacimli bir motosiklete yönelmesi gerektiğini ekliyor.

Tasarımını çok karizmatik ve agresif buluyor; eski Dragster'a benzeyen görünümünü, kırmızı ön takım ile füme-siyah renklerin etkisini ve çevrede dikkat çekmesini beğeniyor. Karizma bakımından PCX ve NMAX'ten üstün görüyor.

Yol sürüşünde alışılmadık ön sistemin motosikleti çok stabil tuttuğunu ve özellikle virajlarda sürücüye yardımcı olduğunu söylüyor.

Yoğun İstanbul trafiğinde dar aralıklardan kolay ve çok dengeli geçmesini, etkileyici kıvraklığını beğeniyor.

Oturma yüksekliğinin otomobil aynalarıyla pek çakışmamasını ve dar gövdenin sıkışık trafikte geçişi kolaylaştırmasını beğeniyor. Sertliğine rağmen kısa, kafeden kafeye şehir içi yolculuklar için çok güzel buluyor.

Ön tarafta görüşü kapatan yapı bulunmaması sayesinde çevresini rahatlıkla görebilmesini ve algılayabilmesini beğeniyor.

Havalar henüz çok soğumamışken rüzgar kesici içlik ve balaklava kullanarak yaptığı sürüşlerde, açık gövdenin kendisini fazla etkilemediğini ve bu mevsimde rahat hissettiğini söylüyor; olumlu deneyim motosikletin kendi rüzgar korumasından bağımsız bu koşullarla sınırlı.

Köprü geçişinde rüzgarın motosikleti sağa sola çekmediğini belirtiyor; bunu açık gövde yapısına bağlıyor.