390 Adventure R

Çok rüzgârlı günde sabit camı iyi iş görür buluyor.

Ön/arka ayarlarla sürücü, yük ve zemine uyarlama olanağını çok seviyor; bütün ayarları ayrı ayrı sınamıyor.

Küçük hacme rağmen yolda vitesler boyunca yeterli ataklık ve çok eğlence sunduğunu söylüyor.

Siyah jantla küçük metal ayrıntıların sert ve güzel görünümünü çok seviyor.

Bozuk arka yolda tümsekleri rahatça emmesini beğeniyor.

Kontak kapatınca son seçilen modu hatırlamasını sürekli yeniden ayar yapmayı önleyen pratiklik olarak seviyor.

Yeni far, çamurluk, ince arka bölüm ve rally çizgilerini eski Adventure’dan çok daha güzel buluyor.

Tam enduro sürümü olmasa da alt korumayla gelmesini seviyor.

Gösterge, gidon ve kumandaların net/sezgisel yerleşimini; ayrıntıya kolay erişmeyi çok seviyor.

Favori tuşlarıyla ABS/sürüş modunu hızlı seçebilmeyi kullanışlı buluyor.

USB-C portunun gidona makul mesafede ve kabloyu zorlamayacak konumda olmasını beğeniyor.

Çıkmaz yolda geri dönmeyi büyük adventure’lara göre hafif kütleyle çok daha kolay buluyor.

Manet ayarının bulunmasını seviyor.

Mike tempo artınca darbeleri ve küçük atlamaları çok iyi emmesine şaşırıp çok beğendiğini aktarıyor.

Mike devirlenmeyi seven motoru arazide eğlenceli bulduğunu söylüyor.

Ayağa erişim zor olsa da motosikletin yan ayakta çok fazla yatmamasını kendi kısa bacağı için kaldırırken avantaj buluyor.

Cam, büyük depo, TFT ve daha yol odaklı lastiklerle EnduroR’ye göre yolda daha oturaklı ama hantal olmayan paketi seviyor.

Bu örnekteki seleyi rahat buluyor.

Dar sele birleşiminin 870 mm yüksekliği kendi kısa bacağında daha yönetilebilir yapmasını seviyor.