Django 125

Klasik Amerikan otomobillerini andıran alçak gövde, yuvarlak far, eski dönem stop/egzoz çizgisi ve renk uyumunu çok beğeniyor.

Alüminyum siperlik, yazı biçimi, mono kapak ve gidon ucu aynaların hazır paket halinde çok özel görünmesini seviyor.

Retro analog gösterge ve küçük dijital alan tasarımla güzel bütünleşiyor.

İri gidon/elcikler ve dörtlü dahil düğmeler kaliteli motosiklet hissi veriyor.

Küçük kapalı ön göz, USB ve hafif alışveriş için askı günlük eşya taşımayı kolaylaştırıyor.

Mono kapak yerine verilen minder takılabiliyor; gövdeye gizlenen basınca açılan ayaklıkları akıllı ve şık buluyor. Uzun artçılı test yok.

Ortalama yaklaşık 2,5, gazlı kullanımda 3 litre çevresini bekliyor; ölçülmüş uzun depo testi değil.

O günkü akışta 80–90 çevresi günlük ulaşım için yeterli; kısa şehir işi gören sakin scooter karakterini seviyor.

Gidon ucu aynalarla dirsek çok az görünüyor, arkayı gayet net görebiliyor.

Ani gazda yürümeyi reddetmiyor veya belirgin teklemiyor; 125 sınıfı günlük kullanıma yeterli tepki veriyor.

Dik İzmit rampasında durup kalkarak yaklaşık 45 çevresinde çıkmasını hava soğutmalı düşük güç sınıfında kabul edilebilir buluyor.

Alçak ağırlık hissiyle durup dönmek ve sağa sola çabuk yönlendirmek şehirde çok pratik.

1,80 metre boyunda ayaklarını rahat yere basabiliyor.

Rögar ve kasiste gidona sert darbe vurmadan yumuşak geçiyor; sert scooterlara göre hatta genel Vespa deneyimine göre daha konforlu hissediyor.

Arka kilitlenme sınırını ayrı tutarak toplam duruş kuvvetini bu motosiklete yeterli buluyor.

Herkeste olmayan, kapıda görünüşüyle mutlu eden kaliteli ve tarz bir günlük scooter isteyen için değerlendirilmeye değer buluyor; hız öncelikli alıcıya göre değil.