350 RDLC

Sunucu, belirtilen 143 kg kuru ağırlığıyla RDLC'yi hafif bir motosiklet olarak değerlendiriyor.

Yol denemesinde motor son derece canlı bulunuyor; yaklaşık 6000 dev/dak sonrasında belirgin güç bölgesine girdiği anlatılıyor.

Yol denemesinde küçük gövdesiyle çok çevik ve yönlendirmesi son derece kolay bulunuyor; virajdan viraja geçişte yürüyen aksamının başarısı özellikle övülüyor.

Sunucunun tarihsel anlatımına göre RDLC, döneminde uzun süre 750 cc motosikletlerin bile peşinden gelemediği kadar etkiliydi; bu ifade güncel bir karşılaştırma testine dayanmıyor.

Sunucunun tarihsel değerlendirmesinde, motor kurcalanmadığı sürece sıvı soğutmanın katkısıyla güvenilirliğini kanıtladığı anlatılıyor; kişisel uzun süreli sahiplik deneyimi belirtilmiyor.

Sunucunun tarihsel anlatımında, motor kurcalanmadığında çok çabuk çalıştığı belirtiliyor; bu ifade ayrı bir çalıştırma testi olarak sunulmuyor.

Sunucunun tarihsel değerlendirmesine göre zaten güçlü olan motor kurcalanmadığı sürece bakım ihtiyacı görece düşük kalıyor; kişisel uzun süreli bakım kaydı sunulmuyor.

Frenlerin motosikletin kendi döneminde çok etkili kabul edildiği aktarılıyor; bu, sunucunun güncel fren değerlendirmesinden ayrı bir dönem görüşü.

Sunucu gösterge donanımını kapsamlı buluyor.

Sunucu, arka sele çıkıntısının altındaki küçük saklama bölmesini pratik yönlerin ihmal edilmediğinin bir örneği olarak övüyor; geniş bir bagaj hacmi iddia edilmiyor.

Sunucu, hareketli bağlantıya sahip iki zamanlı yağ deposunu pratik bir ayrıntı olarak sunuyor.

Sunucunun dönemsel anlatımında çift diskli ön frenin güçlü karşılık verdiği belirtiliyor; bu ifade güncel fren eleştirisini geçersiz kılan ayrı bir ölçüm olarak sunulmuyor.

Sunucu, artçı tutamağını hem hızlanmada hem frenlemede tutunmak için yararlı buluyor; doğrudan bir artçı deneyimi aktarılmıyor.

Yol denemesinde şanzıman son derece hassas ve oranları çok başarılı bulunuyor; özellikle 4–5 ve 5–6 geçişlerinde yaklaşık 500 dev/dak kayıpla motorun güçlü bölgesinde kalabildiği söyleniyor.

Sunucu, sesi, sunduğu hisler ve hassasiyeti birlikte anarak RDLC'yi son derece etkili ve keyifli bir oyuncak gibi değerlendiriyor; bozuk dökümden ayrı bir ses niteliği çıkarılmıyor.

Sunucunun tarihsel değerlendirmesinde mat siyah parçalarıyla dönemin krom ağırlıklı tasarımlarından ayrılan, yarış motosikletini çağrıştıran çarpıcı bir tasarım olarak anlatılıyor; kıvrımlı hatları, şeritli dekorasyonu ve jant tasarımı da akılda kalıcı bulunuyor.

Geçmişte RDLC'yi kullananların bir bölümünün olağanüstü potansiyeli nedeniyle motosikleti çok sevdiği aktarılıyor; bu, adı verilen bir sahibin kişisel tanıklığı değil, sunucunun toplu değerlendirmesi.